Güzel bir yağmurla başladık güne.Sanki Mart ayının başı gibi,  etrafın yeşillenmesi çok yakınmış gibi hissettiriyor insana.Dün evdeydim.Anneannemizin işi olunca 1 gün izin alıp ben baktım kızıma.Aslında dün sabahtan çektiğimiz fotolarımızı koymaktı niyetim ama geç kalkınca fotoları ekleyemedimArtık akşam eve gidince eklerim posta.

Bizim kuzu yüremeye başladı başlayalı poposunu yere koymuyor.Sürekli ayakta.Genelde vaktimiz oturma odasında geçiyor ve odanın içinde sürekli dolanma halinde.Sürekli etrafa bakınıyor.Yeni şeyler arıyor gözleri.Odanın bir ucundan bir ucuna kafasında birşeyler varda onu arıyormuşcasına gidiyor geliyor.Oyuncaklarını bilinçli bir şekilde etrafa fırlatıyor.Sonrada sepete topluyor.Birde kanepelerin altına sokuyor oyuncakları.Ardından biraz dolanıp geliyor ve kanepenin altına eğilip bakıyor, ordalar mı diye kontrol ediyor, çıkarmaya çalışıyor.Sanki yeniden keşfediyor çoğu oyuncaklarını.En iyi oynadığı oyuncaklar aslında yap boz şeklinde olan oyuncakları, legolar mesela.Babası playkoolun clipo baby legosunu almış bayağı bayağı yapıyor.Anne oyuncak olayından elini eteğini çekti ama baba son hız ne alsam ne alsam derdinde.

Geçen hafta başlayan öksürük ve hırıltıdan ilaç kullanmadan kurtulduk.Öksürük arada oluyordu dolu dolu ama hırıltısı çok hissediliyordu.Dışarı çıkamadığımız gibi, korkumuzdan kuzuyu yıkayamadık bile.Hastalık yönünden yaz ayı daha rahat olur diye düşünüyorum sonrada aklıma işyerinden bir arkadaşın kızının yaz ayında bile zatürre olduğu geliyor aklıma.Neyse…

“Sabrı tavsiye edenlerden, merhameti tavsiye edenlerden olun” ayeti takılıyor aklıma arada.İçimi yokluyorum.Meğer “kötülük ve kötüden” nefret etmek insanı daha iyi, daha olgun, daha anlayışlı yapıyormuş. ”Kötülük ve kötü” bu derece iyiden ayrılınca sanki gözümdeki zihnimdeki perde açılıverdi.

Geçen gazetede bir oyuncunun oynadığı dizideki başka bir oyuncunun canlandırdığı karakter için “Böyle bir kadın benim hayatıma asla giremez.Ben böylelerini 100 metre öteden tanırım” demesi karşısında vayyy beee helal olsun derken buldum kendimi ciddi ciddi.

Ahhh az kalsın yazmayı unutuyordum!! Bizim kuzu eline yeşil halkayı alıp yeşil yeşil diye dolanıyor ortalarda.Söylemesi zor bir kelime olarak bilirdim ben yeşili .Sonra kumandayı alıp kırmızıya basıp kapatıyor TV yi.Hadii bas kırmızıya deyince basıveriyor kırmızıya.Bazen kumandalar karışıyor ama kırmızı hiç karışmıyor.Kırmızıya basılır TV kapatılır.

Dün işine gelmeyen şeyler olunca anneanne diye bağırdı durdu bizim kuzu.Anneme bu sabah evden çıkarken,  bugün bol bol anne anne diye  bağırırsa hiç şaşırma dedim.Çok kurnaz çokkk.Çıkardığı kelimeler bir yana kendince konuşması var.Şöyle ellerini hareket ettirerek kendi kendine birşeyler anlatarak konuşması öyle tatlı kii.O öyle konuşurken bende onu yiyorum yiyorum ama doymuyorum.

Fotolarımızı koyalım.

Sabah şekeri

Uyurkende güzelim di mi?

Kahvaltı yapmam için tepsiye konulanları yemek yerine mıncıklayıp üstümü başımı batırmayı tercih edince annem kızdı sonunda.Hızlıca mama sandalyemin tepsisini alıp bu oyuncağı koydu önüme.

Babam fena taktı ahşap oyuncaklara.

Mama sandalyesinde sıkılınca biraz kitaplarımla oynadım.Yine birşeyler yemedim.